پیش نوشت:اگر در این نوشته اشکالی از شیوه نگارش نوشتاری کلمات و پیوسته نویسی وجدا نویسی و یا به کارگیری نادرست و نابجای علائم ویرایشی دیدید؛ بدانید از سواد کم وعقل ناقص بنده است. ومن یکی از هزاران خروجی نخبه و پخمه آموزش و پرورش کشور عزیزمان ایران هستم که همیشه در حال اموختنه و گام های کوچکی برای اصلاح این اشتباهاتش در جهت هر چه بهتر شدن ان ها بر می داره
حقیقتاً اگر غلطی یا اشتباهی به چشمتان خورد بگویید؛ که من شکل صحیحش را یاد بگیرم و اصلاحش کنم.
از باغ می برند چراغانی ات کنند تا کاج جشن های زمستانی ات کنند
یوسف به این رها شدن از چاه دل مبند این بار می برند زندانی ات کنند
ای گل گمان مکن به شب جشن می روی شاید به خاک مرده ای ارزانی ات کنند
یک نقطه بین رحیم و رجیم نیست از نقطه ای بترس که شیطانی ات کنند
فاضل نظری
کس نیست که گوید به من ای بیهده گفتار ای زشت بهگفتار و بهکردار و بهرفتار
این پیشه کدام است که در پیش گرفتی بر دیده دل نشتر و در پای خرد خار
گشتی ادبآموز و بدین گونه سیهروز گشتی سخنآرا و بدینگونه شدی خوار
وصال شیرازی
دلم ز پیر خرابات چشم آن دارد که در یک دو لحظهام آسوده زین جهان دارد
دوای بیخودی آور، زلال خضر مخواه چرا که عمر ابد، رنج جاودان دارد
وقار شیرازی
نوشته (نامه ای به فرزند)هیچ ربطی به تصویر مطلب نداره فقط یه معرفی کتابه برای خالی نبودن عریضه معرفیش کردم؛ که همچین کتابی هم هست.این کتاب حاوی نامه های مفاخر تاریخی و مشاهیر معاصر در عرصه های فرهنگ و جامعه، زبان و ادب فارسی، هنر و علوم و فنون که به فرزندانشون نوشتن رو میتونید از شهر کتاب انلاین تهیه کنید.
از اون جایی که فرزند آوری و تربیت فرزند تو جامعه ما همینجوری الابختکی برای بعضی از افراد(البته این هم بماند که اقای گلدول در کتاب کتاب قدرت تفکر بدون فکر کردن منظورشون یه چیز دیگه است و کتاب مربوط به حوزه تصمیم گیری و اقتصاد رفتاریه) بگذریم ادامه داستان .............تصمیم گرفتم قبل از ازداوج یا چند تا کتاب در باب تربیت فرزند بخونم
و به قول محمد رضا شعبانعلی معلم دوست داشتنی وگلم
دروغ های مسلح
استفاده جهانی از اخبار دروغ نشانه بدی است
مثل قناری که در معدن زغال سنگ با خودش می گه دوران سیاهی در راه است
سواد رسانه ای داشتن برای مردمی که سطح سوادشون از ویکی پدیا به تلگرام تنزل پیدا کرده فک کنم از نان شب هم واجب تر باشه
در سال ۲۰۱۶ میلادی، لغت Post-truth توسط آکسفورد به عنوان لغت سال انتخاب شد عبور از واقعیت به این معناست که دیگر واقعی بودن حرفها و ادعاها به اندازهی گذشته مهم نیست. باورهای شخصی و برداشتهای شخصی مهمتر شدهاند. قضاوتهای احساسی پررنگتر شدهاند. دنیل لویتین در این کتاب پسا حقیقت رو به عنوان یه صفت به این شکل تعریف میکنه: «زمانی که در فرایند شکلگیری افکار، واقعیتهای عینی نقش کمتری نسبت به احساسات و باورهای شخصی دارند.»
نامه ای به فرزندم: در باب عشق
سنت نوشتن نامه ای به فرزند را از محمد رضا شعبانعلی و عین صاد دو معلم بزرگم یاد گرفتم