یا علی تاریخ می رود که سرافکنده تر شود هر بار از تداعی این رویداد ها

۳ مطلب با موضوع «دغدغه های اموزش پرورشی من» ثبت شده است

چرا در دیزی بازه؟ چرا دم خر درازه؟

پیش نوشت:این نوشته ی کارشناسانه ای نیست و یه مقوله ای که خیلی جای بحث داره مطمئناً هم داره فقط یه چشمکی زدم ؛نه حتی نگاهی یا نیم نگاهی

یه لحظه می خوام بیخیال حفظ نزاکت اخلاقی و رعایت ادب و عفت کلامی بشم حقیقتاً باید ب.ش.ا.ش.ی به این نظام اموزش و پرورشی(ببخشید فقط اموزش) که سوال کنکور بچه های 12 یا 13 ساله این باشه

سوالات تیز هوشان 96

از دختر پسرهای 12 یا 13 ساله ما ببینین چی پرسیدن

کشور های دارای شاخص توسعه انسانی پایین عمدتاً در محدوده تقریبی کدام طول جغرافیایی قراردارند؟

1-بین نصف النهار 15 درجه غربی . 45 درجه شرقی

2-بین نصف النهار 75 درجه شرقی و 120 درجه غربی

20 درجه غربی پایین تر از خط استوا و 30 درجه شرقی یه همچین چیزی بود فک کنم

هر کی خواست بگه این برگه این سوالا رو براش بفرستم.

وقتی تو کشوری که صنعت کنکور آزمایشیش در سال گردش مالیش بالغ بر 1000 میلیارد تومنه وآموزش و پرورش داره خر و مافیای معلوم یا نامعلوم خودش رو کنترل می کنه و می رونه (هوووووش وایستا یاببوووو علفی به کجا چنین شتابان؟ )باید فاتحه اون نظام اموزشی رو بخونیم.

سیر پیشرفت آموزش وپرورش ما درسته که از سی سال گذشته بهتره اما با چه سرعتی ؟ با سرعت اسب یا لاکپشت یا سرعت گیگیلی(کلاه قرمزی)

بهههههههههللللللله خواااااااااننننددددددگاااان وهمراااااااهااااننننننه عزیییییز،لالای لای لالای لای

یکی از دوستان می گفت

به نظرم اگر نظام آموزشی رو بنچمارک بگیریم که ما رو می‌بره دانشگاه و تعطیل‌تر و گیج تر و بی‌سوادتر و مغرورتر و طلبکارتر و بیمارتر از قبل تحویل می‌ده

بابا چه تحویلی چه خروجی؟

فی البداعه اون چیزایی که به ذهنم می رسه سریع میگیم و رد میشم

وقتی یه چیزی مطالبه مردم میشه محصولش مهم میشه

اکو سیستم طبیعی کشور به سمت توجه به اون میره شعار های مردم باید تبدیل به شعور بشه

من برای جلب توجه شعار ها رو از 10 تا ؛سه تاش رو محورش رو اموزش در نظر میگیرم

اما چکار کنیم که خیلی دردشون نمی آید.

مسئولان محترم ،سردمداران،دلواپسان اگر می خواهید دین و زندگی (ببخشید دین و کنکور) را بچه های این مملکت یاد بدهید این راهش نیست به خدا

اگه میخواهیم به زبان قران علاقه مند بشوند اموزش قواعد اعلال عربی در کنکور(نخندید تو رو خدا) کدوم عاقلی از این دفاع می کنه نمیدونم؟

چرا در گنجه بازه؟ چرا دم خر درازه؟

ای کسانی که مدام به زمین و زمان فحش می دهید تا به حال در زندگیتان هیچ ........ خورده اید.

بریم یه فیلمی کوتاه ببینیم برگردیم

صدا وسیمای ما

مادر به پسرش: پسرم درس هاتو خوندی؟

پسر:نه مادرم پشتیبانم با هم تماس میگیره به من میگه کی غذا بخور،درس بخون و کی برو دستشویی (همون ری..........ن خودمون)

بماند که رسانه ملی فقط یک شبکه رو در اختیار و خدمت بچه ای مردم گذاشته باشه که بگه چکار بکن چی خوبه و در اخرشم اعلام سی دی های ما را بخرید .

مقابل اون هم که بند 30 قانون اساسی که اموزش رایگان فلان ..... کششککککککککک

نظام اموزش نه پرورش

هم هر وقت خواستن درستش کنند دو دسته نگاه وجود داشته

اقای روحانی غرب زده.......

البته این هم بماند که من وامثال من نسل سوخته ایم اما همیشه سعی ما این بوده که از این قشر فاصله بگیریم هم میتونم بگم دیر شده برای من امثال من و هم نه

خداوند متعالى در کتاب خویش حتى در یک آیه از بندگان نخواسته تا کورکورانه به او و آنچه از جانب اوست ایمان بیاورند، یا ندانسته در راهى قدم نهند به تفکر وتعقل دعوت می کند.

ای مردم بدانید و اگاه باشید که خرج کردن پول هایتان برای این صنعت از دروغ ،زنا،گناهان کبیره بدتره همانا رستگارترین شما ان هایی هستند که تدبر و تامل می کنند در کارهایشان(صبر کنید یه ایه جدیدی نیست از خودم بود.)

راه های زیادی برای مواجه نشدن با این غول(کنکور است) خلاصه هر کی همفکری خواست دوستان در خدمت هستند.

غزلهای ناب

ما کتاب کهنه ای هستیم سرتا پا غلط!

خواندنی ها را سراسر خوانده ایم امّا غلط!

سال ها تدریس می کردم خطا را با خطا

سال ها تصحیح می کردم، غلط را با غلط!

بی خبر بودم دریغا از اصول الدین عشق!

خط غلط، انشا غلط، دانش غلط، تقوی غلط!

دین اگر این است ! بی دینان زِ ما مؤمن ترند

این مسلمانی ست آخر؟ لا غلط الّا غلط !

روز اوّل درس مان دادند، یک دنیا فریب

روز آخر مشق ما این بود: یک عُـقـبا غلط!

گفتنی ها را یکایک هر چه باد و هر چه بود

شیخــنا فرمود امّا یا خطا شد یا غلط!

گفتم از فرط غلط ها دفتر دل شد سیاه!

گفت می دانم غلط داریم آخر تا غلط !

روی هر سطری که خواندیم از کتاب سرنوشت

دیده ی من یک غلط می دید و او صدها غلط!

یا رب از تو مغفرت زیباست، از ما اعتراف

یا رب از تو مرحمت می زیبد و از ما غلط!

پی نوشت:

علی عبدالعالی یه چند باری اومده تو تلویزیون اینا رو گفته اما نمیدونم چی شد

کانال اپارات

۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰
رضا چترزرین
نامه ای به فرزند اینده ام، هیچ گاه به مدرسه نرو

نامه ای به فرزند اینده ام، هیچ گاه به مدرسه نرو

علیرغم اینکه از کپی کردن مطالب دیگران بیزارم، اما اعتقاد دارم بعضی نوشته ها اونقدر جذاب و اعجازگر هستن که کپی نکردنشون یه جورایی خیانت محسوب میشه!

مخصوصاً وقتی که مطلبی رو میخونی و می بینی که نویسنده، دقیقاً زده به هدف و زخم کهنه ای که مدتها روی دلت بوده و نمی تونستی در قالب کلمات بیان کنی



نامه ای به فرزند آینده ام

فرزندم اکنون که این نامه را برای تو مینویسم هنوز با مادرت آشنا نشده ام و نمیدانم کی قرار است آشنا شوم.به هر حال هم مادرت و هم تورا بسیار دوست دارم.راستش را بخواهی هم اکنون شرایط ازدواج هم ندارم ولی امید دارم که بزودی همه چیز را روبراه میکنم.پدرت در خانواده ی بسیار فقیری بدنیا امده و خب میدانی این برای من یک موهبت بوده است زیرا باعث شده است که به خودم بیایم و روی شناخت خود و جهان هستی وقت بگذارم شاید اگر رفاه نسبی ای داشتم هم اکنون بجای اینکه این سطور را برای تو بنویسم در حال دور دور در خیابان بودم و مسلما دغدغه ی تربیت تو را هم نداشتم.

فرزندم پدرت هم اکنون در حال طی کردن اخرین روزهای ۲۲ سالگی عمر خود است و همانطور که میدانی اخرین مدرک تحصیلیش لیسانس است به حرفهای من فقط فکر کن و آنها را بدون فکر خود نپذیر.فکرت هر چه باشد برای من محترم است..نمیخواهم وقتت را به نصیحت بگذرانم منتها میخواهم به تو بگویم که ای فرزند دلبند من هیچگاه به مدرسه نرو و هیچگاه قدم در هیچکدام از مدارس انتفاعی ، غیر انتفاعی ، تیزهوشان ،کم هوشان و غیره نخواهی نگذار.نه اینکه بخواهم خدایی ناکرده تو را مجبور کنم.این صرفا یک پیشنهاد است و تصمیم نهایی با توست.من فکر میکنم سیستم اموزشی تو را محدود به نمره و مدرک میکند و عمرت را تباه میکند.اشتباهات تو را سرکوب میکند و تو را کمال طلب بار می آورد

فرزند عزیزم تو باید استعداد خودت را کشف کنی و من و مادرت هم کمکت میکنیم.برای من فرقی ندارد تو شاعر شوی یا نقاش یا فضانورد یا فوتبالیست یا رقاص یا نانوا هر استعدادی که داشته باشی من به تو کمک میکنم که استعدادت را شکوفا کنی و ارزش تو برای من همیشگی است و ربطی به انتخابها و افکارت ندارد.تو همواره ارزشمند هستی و روز به روز برای من ارزشمند تر هم میشوی.

فرزند عزیزم من نمیخواهم آرزوها و نداشتن ها و نشدن ها و کتک خوردن ها و عقده و تحقیر های دوران زندگی ام را به تو انتقال دهم تو مختاری و تصمیم های تو گرانبها است و اگر مرا لایق بدانی به تو مشورت خواهم داد ولی تصمیم نهایی را خودت بگیر و مسئولیت تصمیمت را بپذیر.در هر صورت من به تو و به وجود تو افتخار میکنم.

فرزندم ما انسانیم و اشتباه جز جدایی ناپذیر ذات ماست از اشتباه نترس و از حاشیه ی امنیت خود رها شو و انقدر اشتباه کن و اصلاح کن تا به نتیجه ی جدیدی دست یابی-من به اشتباهاتت افتخار میکنم.من میدانم تو بسیار شجاع و جسوری و اشتباه های احتمالی تو نشان از این امر است.

فرزندم تنها رمز زندگی شادی و محبت است همیشه و در همه حال شادی را برای خود انتخاب کن و نگذار حرف دیگران باعث شود تو از مسیرهای  خود منحرف شوی.من باز هم برایت نامه خواهم نوشت شاید در اینجا نه در دفترم.

دوستدار تو پدر آینده ات

رضا چترزرین

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
رضا چترزرین

دندان پوسیده و موبایل اپل ( معیاری برای توسعه یافتگی )

در سری این مطالب قصد دارم  خواندنی ترین پست دوستان را بازنشر کنم

دوستی دارم که مجموع دندان‌های بالا و پایینش به ۱۶ تا نمی‌رسد که البته تمامی‌ آنها هم خرابند. کافی است دهانش را باز کند تا یکی از فجیع‌ترین صحنه‌های روزگار را ببینید.

مشکل زمانی به اوج خود می‌رسد که می‌خواهد غذا بخورد و مجبور است آن را با هزار ضرب و زور و ترفند ببلعد.

گمان نمی‌کنم تا به امروز مجموعا ۱۰۰ هزار تومن هم برای بهداشت دهان و دندانش هزینه کرده باشد. البته منظورم برای پیشگیری است تا درمان.

چند روز پیش متوجه شدم که موبایل‌اش را عوض کرده و اپل خریده

داشتم به این فکر می‌کردم که برای شناسایی توسعه‌یافتگی یا حتی در حال توسعه بودن یک کشور نیاز نیست اطلاعات زیادی داشته باشیم یا مثلا اقتصاد بدانیم.

کافی است به زندگی روزمره‌ی اکثریت آن جامعه نگاهی بیاندازیم و به انتخاب‌های آن‌ها توجه کنیم. انتخاب‌هایی مثل درمان دندان و خرید موبایل اپل. تربیت فرزندان یا خرید خانه، سرمایه‌گذاری بلند مدت یا کوتاه مدت

اگر انتخاب‌ها از نوع دوم بود شاید بتوان گفت هنوز تا توسعه فاصله داریم.

گاهی پیش خودم می‌گویم برای تحول در یک جامعه فقط سی سال زمان نیاز است یعنی به اندازه‌ی تربیت یک نسل جدید. کافی است راه درست را به نسل بعدی نشان دهیم. اما متاسفانه همواره چنین نخواهد بود.

داگلاس نورث می‌گوید:(به نقل از خبر آنلاین)

« اگر می خواهید بدانید کشوری توسعه می یابد یا نه اصلا لازم نیست سراغ فناوری‌ها و ابزارهایی که در کارخانه‌های آن کشور استفاده می شود، بروید چرا که تمام این فناوری ها و ابزارها را می توان خرید یا کپی کرد یا حتی دزدید».

این برنده جایزه نوبل اقتصاد می گوید:« برای ارزیابی توسعه و پیش بینی آینده یک کشور به پیش دبستانی‌ها و دبستان‌های آن بروید و ببینید کودکانشان را چگونه آموزش می‌دهند».

به عقیده وی« بیش از آنکه مهم باشد چه چیزی آموزش داده می‌شود، این مهم است که این آموزش چگونه انجام می‌شود؛ اگر کودکان را پرسش‌گر، خلاق، صبور، نظم پذیر،خطر پذیر، اهل گفتگو و تعامل و دارای روحیه مشارکت جمعی و همکاری بار می‌آورند، می‌توان امیدوار بود همین نسل در آینده کشورشان راتوسعه دهند»

نویسنده محمد صادق اسلمی

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
رضا چترزرین