امشب چند تا از  شوخی ها وحرف ها قبیح بچه های ناز ایرونی رو دیدم گفتم بیام اینجا یه دادی بزنم 

دوست دارم یه تربیون دست من بود هر روز به این مردم می فهموندم ای مردم بدانید و اگاه باشید ازداوج کردن تنها برای این که خودتان را ارضا کنید نیست(ببخشید بی ادبی منو)

ولی بیش تر ان ها نمی فهمیدند و کور و کر لال بودند.

رایستش پدر و مادر هایی دارن بچه تربیت می کنند و تربیت کردند که خودشون نیاز به تربیت دارن و داشتند

البته نه که پدر و مادر بنده از این قاعده مستثنی باشند ان ها هم  جزو همین قشر هستند.

ضمن احترام به تمام پدر مادر های زحمت کش و فهمیده ایران زمین

داستان من اینه که خودم این مسیر رو به تنهایی طی کردم

 دیگه مصداق همون میگه:ادب از که اموختی؟ از بی ادبان داستان ما هم همینطوره

این “مرز پر گزند” تا کی می خواد فرزندان توانمندش رو در پای منویات انتزاعی، تنگ نظرانه و مسبتدانه خودش قربانی کنه و بعدش بر سر جسد این فرزندان مرثیه سرایی کنه

پدر و مادر های عزیز؛ جوانان عزیز

اگر که می خواهین شب زفاف رافقط برای کسب لذت یک شبه داشته باشید همان بهتر که؛ صد سال سیاه نداشته باشید

ازدواج نکنید باشد که رستگار شوید همانا نیکوکارترین شما کسانی هستند که تفکر می کنند.